SAŁATKA Z GRZYBÓW MARYNOWANYCH I ZAPIEKANE PYRY

"Znalazłem się nagle przed ścianą dziwnego lasu, który swą oryginalnością zapraszał do siebie. Zapach, który się z niego wydobywał, bezczelnie szarpał mnie za nos, zmuszając do pokonywania kolejnych kroków. Mijałem gęste krzaki, pomiędzy grubymi konarami drzew, a moja twarz co jakiś czas była jakby muskana aromatycznym liściem. Zastanawiałem się co się dzieje. Choć otoczenie, przypominało skupisko zieleni, w którym bywałem niejednokrotnie, elementy krajobrazu nie do końca współgrały z obrazem, który teraz szalał w mej pamięci. Otworzyłem szerzej oczy, by wyregulować ostrość i podkręcić obraz, który wydawał się być lekko przytłumiony poprzez narkotyzujące aromaty. Gdy krawędzie roślin swą wyrazistością i jaskrawym kolorem zaczęły przekłuwać moje oczy, oniemiałem. Stałem pośrodku kulinarnego raju, który swym krzykliwym obrazem, napędzał zbliżający się wystrzał euforii. Zamiast tradycyjnych paproci, u podnóża drzew, swe boskie liście, majestatycznie rozkładał jarmuż, który w blasku przebijającego się słońca eksplodował soczystością. W miejscu gdzie zazwyczaj schylałem się po jagody, radośnie podskakiwała ciecierzyca. Choć pierwszy raz widziałem ją w takiej postaci, poznałem moją ulubienicę z daleka. Starałem się zachować spokój i nie biegać jak szaleniec, pomiędzy nowymi odkryciami, ale ciężko było mi się skupić, gdy wokół mnie widziałem uśmiechnięte dynie, cukinie, bakłażany, kalafiory. Gdzieś pomiędzy fasolą szparagową, a kukurydzą, dojrzałem mały, mieniący się w słońcu brunatny kapelusz. Podszedłem do niego i nie wiedzieć dlaczego postanowiłem go posmakować. Nigdy nie jadłem grzybów na surowo (po za pieczarką, ale to podobno nie grzyb), ale ten wyglądał wyjątkowo smacznie i nie mogłem się powstrzymać. Już po pierwszym kęsie wiedziałem, że coś jest nie tak i choć grzyb był niesamowicie smaczny, do wizji nie pasował mi jego kwaśny smak. Stałem tak dłuższą chwilę i zastanawiałem się, gdzie mam zaparkować, ze swoimi spostrzeżeniami. Szukałem w głowie odpowiedniej luki by dopasować wrażenia do obrazu. Nagle zrobiło się jasno i w jednej sekundzie wszystkie dobra, którymi się zachwycałem rozmyły się i prysnęły jak bańka mydlana. Przy włączniku światła w kuchni stała Magda, a ja z lekko przymrużonym okiem, odziany w zaskoczenie, trzymałem słoik grzybków marynowanych wyciągniętych z szafki..."

KOKOSOWO  ORZECHOWA ŚMIETANA:

• 1 szklanka orzechów nerkowca,
• 3/4 szklanki mleczko kokosowego,
• sok z połowy cytryny,
• szczypta soli.

1. Nerkowce zalewamy wrzątkiem i odstawiamy na 30 minut.
2. Orzechy wrzucamy do kielicha blendera i wlewamy mleczko. Miksujemy na gładką masę. W trakcie miksowania dodajemy sok z cytryny, sól i dolewamy stopniowo wodę by uzyskać konsystencję lekko płynnej śmietany. Po odstawieniu do lodówki zgęstnieje.

Mleczko koksowe po otwarciu, mieszamy. Część stała z wodą muszą się połączyć. Może też się zdarzyć, że mleczko jest płynne, wtedy nic tylko się cieszyć, odchodzi nam jedna czynność. 

Jako dodatek do ekspresowej, sałatki na którą za chwilę podam przepis, wystąpi podziemna pomarańcza, zwana również Pyrą. W tym przypadku, myjemy kilka bulw, przecinamy je na pół, skrapiamy oliwą i świeżym tymiankiem, po czym wrzucamy je do piekarnika, rozgrzanego do 200 stopni. Co jakiś czas sprawdzamy stan wypieczenia, poprzez nakłucie nożem lub szpikulcem. Cały proces powinien trwać około 20-25 minut. 

W czasie gdy pyry, dochodzą w piekarniku, my zajmujemy się przygotowaniem sałatki. 

• grzyby marynowane (słoik o pojemności 350,ml),
• groszek konserwowy (puszka 400 g),
• biała część dużego pora,
• pęczek szczypioru,
• pieprz,
• sól,
• szczypta soli kala namak (nadaje jajeczny posmak),

1. Grzyby kroimy w drobną kostkę i wrzucamy do miski.
2. Por drobno kroimy, wrzucamy do miski.
3. Groszek odcedzamy z płynu, wrzucamy do miski.
4. Szczypior kroimy...i co robimy?...wrzucamy do miski.
5. Wszystko zalewamy śmietaną, doprawiamy i możemy konsumować z pyrami, które właśnie wyjeżdżają z piekarnika. 

Pyry dla podkręcenia smaku posypujemy solą, oraz szczyptą papryki wędzonej.

Niech mi ktoś powie, że prostota nie jest połączona z obłędem. Na dobrą sprawę, nie musiałem się zbyt mocno wysilać by przygotować to danie, a efekt jest piorunujący. Zabrałem dziś jedną porcję do pracy, ale nie doczekała pory obiadowej, gdyż wciągnąłem ją na śniadanie. Życzę udanego dnia, oraz smacznego :)